Zieke medewerker hoog op agenda van de werkgever

Zieke medewerkers bezorgen de werkgever problemen. Er moet maximaal twee jaar loon worden doorbetaald. Begeleiding en re-integratie kosten veel tijd en vaak geld. Als na afloop van die twee jaar blijkt dat processen niet goed doorlopen zijn, dreigt een sanctie. Dat wil zeggen: langer loon doorbetalen.

Bij de beoordeling van wat er gebeurt, speelt het UWV een belangrijke rol. Vandaar dat het KVGO Hester ten Hoope, accountmanager werkgeversdienstverlening bij het UWV, uitnodigde om rol en werkwijze toe te lichten.

Dat gebeurde tijdens een bijeenkomst op 18 september bij het GOC in Veenendaal. Deze trok meer dan zeventig vertegenwoordigers van ledenbedrijven. Het bewijs dat de zieke medewerker hoog op de agenda blijft.

Hester ten Hoope: “We bezoeken een groot aantal bedrijven en branches om de rol van het UWV uit te leggen. Het UWV is betrokken bij veel meer zaken dan alleen uitkeringen. We houden ons daarbij bezig met verzekeringen, bieden personeelsdiensten aan en spelen een rol bij het vaststellen van de premies,” stelde zij, om vervolgens de verschillende stappen in het begeleidings- en re-integratietraject toe te lichten.

Rol bedrijfsarts
In dat traject speelt onder andere de bedrijfsarts een grote rol. Dit roept veel vragen op bij grafische ondernemers.

“Je mag de werknemer of zo’n bedrijfsarts in het kader van de privacy niet vragen wat er precies aan de hand is. Hoe kan je dan weten wat die werknemer nog kan? Je doet er twee jaar alles aan, dient dan het dossier in bij het UWV en dan moet je verder maar afwachten?”

Volgens Ten Hoope heeft de werkgever wel degelijk invloed op de gang van zaken. “Het klopt dat je geen medische informatie krijgt, maar je kunt wel de bedrijfsarts inschakelen om een beeld te krijgen van de mogelijkheden en beperkingen van de werknemer. Samen met de werknemer kun je dan bekijken welke werk de medewerker wel kan doen.”

Leg alles vast
Eén van de belangrijkste tips is om tijdens het hele traject alle activiteiten rond de re-integratie nauwkeurig vast te leggen.

“Dat geldt voor wat je doet maar ook voor wat je om één of andere reden niet doet. Vergeet niet die redenen op te schrijven. Dat kan van groot belang zijn bij de beoordeling van het dossier door het UWV.”

Een voorbeeld: bedrijven zijn verplicht om – indien nodig – voorzieningen te treffen om een zieke binnen de eigen onderneming aan het werk te houden. Maar dat moet wel proportioneel blijven en niet bijvoorbeeld een zo grote aanslag doen op de financiën dat het voortbestaan van het bedrijf er door in gevaar zou kunnen komen.

Bovendien kan het zijn dat het wél aan het werk houden van een zieke ten koste kan gaan van andere medewerkers. Ten Hoope: “Als je om één van die redenen besluit dat je geen voorziening treft, omschrijf de redenen dan in het re-integratiedossier.”

Langdurig arbeidsongeschikt
De UWV-vertegenwoordiger liet zien dat psychische problemen vandaag de dag de voornaamste oorzaak zijn voor toekenning van WGA-uitkeringen, zelfs in ruim één op de drie gevallen.

Bij 20 procent gaat het om problemen met het bewegingsapparaat terwijl kanker, hart- en vaatziekten en ziekten aan het zenuwstelsel op afstand volgen.

Bij de toekenning van een IVA-uitkering voor duurzame ofwel langdurige arbeidsongeschiktheid nemen psychische klachten slechts zeven procent voor hun rekening en staat kanker bovenaan met één op de vijf gevallen.

Verzekeringsarts
Na twee jaar ziekte, of eerder als herstel echt niet mogelijk is, gaat het dossier naar het UWV. Daar wordt het onder meer beoordeeld door de verzekeringsarts.

“Het komt voor dat die het niet eens is met de bedrijfsarts Als werkgever zit je daar dan tussen,” stelde één van de aanwezigen. Ten Hoope wees er op dat beide artsen de zaak vanuit een verschillende gezichtshoek bekijken.

“De bedrijfsarts en verzekeringsarts zijn beiden deskundig op het gebied van arbeid en gezondheid. Ieder doet dat wel vanuit zijn eigen professionele perspectief. De bedrijfsarts heeft een begeleidende rol en de verzekeringsarts een beoordelende rol. Dat kan wel eens leiden tot een ander oordeel over een urenbeperking of toepassing van het begrip ‘geen benutbare mogelijkheden’.

In alle gevallen waarin de verzekeringsarts van het UWV een afwijkende visie heeft van de bedrijfsarts, dient hij daarover in overleg te treden met de bedrijfsarts.

Als er uiteindelijk toch nog iets mankeert aan het dossier of aan de re-integratie-pogingen zelf, dan kan het UWV een sanctie uitdelen. Ten Hoope: “Er is echt niemand bij het UWV die dat graag doet. Als er al eens sprake is van zo’n sanctie, dan wordt dat zorgvuldig overwogen. Uiteindelijk neemt een aparte commissie er na bestudering van de dossiers een besluit over. In de praktijk komt het niet al te vaak voor.”

Het UWV maakte een handleiding ‘Werkwijze Poortwachter’ die exclusief voor leden van het KVGO is te vinden in de Personeelswijzer.

Deel dit bericht

Geen reacties.

Reageer

Uw e-mail adres wordt niet weergegeven. Velden met een * zijn verplicht.