Amstelveen, 29 januari 2010 - Hard werken aan fundamentele vernieuwing van de cao, meer flexibiliteit, maatwerk en voor de komende jaren een arbeidskostenverlaging. Dat was de belangrijkste conclusie van drie bijeenkomsten waarin het KVGO de Ledenraadsleden vroeg naar hun meningen en wensen over de grafimedia cao. Onder leiding van KVGO-voorzitter Cees Verweij werd door de aanwezigen stevig gediscussieerd over hun ervaringen in de afgelopen periode en hun beeld bij de toekomst van de cao. Tijdens de bijeenkomsten gaf Richard van den Berg, bestuurslid KVGO, een presentatie over de ‘Comfortabele Arbeidsovereenkomst’. Een project dat moet leiden tot een fundamentele vernieuwing van de cao, zodat deze beter aansluit bij de behoeften en diversiteit in de bedrijfstak. Een project dat inmiddels ook een gezamenlijke verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers is. De aanwezigen reageerden positief op dit initiatief en spraken de hoop uit dat de vernieuwing snel gerealiseerd zal worden. Helder beeld Over de komende cao-onderhandelingen zijn de Ledenraadsleden van het KVGO heel duidelijk. Het gaat nog altijd slecht in de bedrijfstak en zeer veel bedrijven vechten voor hun bestaan. Dat vakbonden in 2009 weigerden de loonsverhoging uit te stellen is voor de grafische ondernemers nog steeds onbegrijpelijk. Men vraagt zich af of de vakbonden wel in de gaten hebben wat er aan de hand is. Voor de aanwezigen is het wel duidelijk en daarom constateren zij dat er in 2010 en 2011 geen ruimte is voor een arbeidskostenstijging in welke vorm dan ook. Velen hielden zelfs een pleidooi voor een arbeidskostenverlaging, zodat verdere faillissementen en reorganisaties voorkomen kunnen worden. Kostenbesparingen Ook de mogelijkheid om binnen het bedrijf in overleg met het personeel tot kostenbesparingen te komen kwam aan de orde. Opvallend vaak werd gemeld dat het personeel heel goed beseft dat het slecht gaat en dat iedereen de broekriem moet aanhalen. Werknemers zijn bereid tijdelijk een offer te brengen voor de toekomst van het bedrijf en het behoud van banen. Ook de opstelling van de OR of PVT wordt als zeer constructief ervaren. Minder te spreken is men over de houding van de vakbonden in dit soort situaties. Herhaaldelijk werd naar voren gebracht dat daar waar goede afspraken waren gemaakt met het personeel of de OR en PVT, de vakbonden op basis van zwakke juridische argumenten onrust kwamen stoken en de OR en PVT buiten spel wilden zetten. Dit optreden van de vakbonden wordt in veel bedrijven ook door het personeel niet begrepen. Weinig flexibel Mede in het kader van kostenbesparingen kwam ook de flexibiliteit van de huidige cao ter sprake. De huidige cao-afspraken over onder andere het toekennen van periodieken, de bovenwettelijke vakantiedagen, de arbeidstijdenregeling en de ploegentoeslagen passeerden de revue en werden als weinig flexibel en niet meer van deze tijd gekwalificeerd. Naar voren kwam dat steeds meer bedrijven hun klanten andere diensten moeten aanbieden. Dat vraagt om een andere benadering en stelt andere eisen aan hun personeel. Vastgesteld werd dat de huidige cao-regelingen daar niet bij passen. Kortom, de boodschap van de Ledenraad was helder: Wil onze bedrijfstak een kans maken te overleven, dan moeten we hard werken aan fundamentele vernieuwing van de cao, meer flexibiliteit en maatwerk en voor de komende jaren een daling van de arbeidskosten.